sahar 2

ف مثل فردا

ک مثل کودک

ر مثل  راه نو

الفبا آمد این بار لی‎لی کنان، دست در دست دوستانی که خبرها در خورجین دارند از کودکان و کودکی؛ برای دوستداران راه تازه و نسل نو ایران.

سحر سلطانی هم یکی از شماست، در همین شهر بزرگ  از پشت  پنجره آشپزخانه سرک می‎کشد و دخترهای دبستان همسایه را که پر از شادی و شور زندگی آواز می‎خوانند می‎بیند و دلش غنج می‎رود از دیدن و شنیدن هیاهوی کودکی.

در دهه سی زندگی همچنان دانشجوست، فلسفه می‎خواند، هرچند خیلی فلسفه نمی‎داند. حوزه تخصصی کار و شغلش هم نویسندگی داستان و رمان فلسفی است و تسهیلگر برنامه فلسفه برای کودکان.

گاهی قلمی می‎زند در روزنامه و ماهنامه‎ای و سایتی. از پرورش مفاهیم و مهارت‎های اساسی و بنیادی در کودکان تا قبل از دوازده سالگی می‎گوید. از  مهدکودک‎ها، از دبستان‎ها، از موسسات آموزشی، فرهنگسراها، دانشگاه‎ها خبرهایی می‎آورد که به کار بچه‎ها بیاید.

گاهی درگوشی‎هایی می‎گوید که بیشتر برای مامان‎ها و باباهاست و گاهی بازی‎ها و مسابقه‎هایی راه می‎اندازد و کارتونی و انیمیشنی معرفی می‎کند.

مهمترین شعارش این است که کودک فیلسوف به دنیا می‎آید بگذاریم فیلسوف بماند، بپرسد و حیرت کند. بال‎های پریدنش را قیچی نکنیم و سقف آرزوها و اکتشافاتش را به قدر بضاعت و دانسته‎هایمان از دنیا فرونکاهیم. بدانیم زمانی بهترین روش پرورشی را در پیش گرفته‎ایم که کودک‎مان از ما بهتر باشد، با ما فرق داشته باشد و خودش باشد.

فکر کنیم برای ثانیه ثانیه مواجه شدن با دنیای کودکان، اسباب‎بازی‎ها را شریک تنهایی آنها نکنیم و برای انرژی و هزینه‎هایی که صرف او می‎کنیم طلبی نداشته باشیم.

دنیا با سرعتی سرسام‎آور در حال تغییر است، آنقدر شتاب تغییرات غیر قابل پیش‎بینی‎ است که گاهی فقط می‎توانیم پاهای‎مان را سفت روی نقطه‎ای که ایستاده‎ایم نگه داشته و مراقب باشیم سرگیجه نگیریم از این سونامی اطلاعات.

شاید اگر دست‎هایمان را به هم بدهیم و تجارب زیسته‎مان را با هم به اشتراک بگذاریم بتوان به سلامت برون کشید از این ورطه رخت خویش.

به امید روزهای سبز و  نو

 سحر سلطانی

(Visited 58 times, 1 visits today)