b_550_300_16777215_00___images_stories_interview_download.4.jpg

بیگاری در کوره‎های آجرپزی یکی از متداول‎ترین مشاغل پرخطر در افغانستان است. سرویس خبری و تحلیلی حقوق بشر سازمان ملل بر اساس گزارش اخیر سازمان کار جهانی می‎نویسد: بیش از نیمی از کارگران این کوره‎ها را کودکانی تشکیل می‎دهند که عمدتا زیر ۱۴ سال سن دارند و تنها تعداد کمی از این کودکان شانس تحصیل دارند تا امیدوار باشند که زمانی دست از کار در کوره بکشند.

b_550_300_16777215_00___images_stories_interview_download.3.jpg

بیشتر کودکان این کار را در سنین هفت یا هشت سالگی شروع می‎کنند، و در حدود ۸۰ درصد آنها زیر ده سال سن دارند. بر اساس گزارش سازمان کار جهانی، کار در این کوره‎‎ها در واقع بیگاری برای ادای قرض است: “کارگران و خانواده‎های آنها برای بازپرداخت وام‎هایی که برای نیازهای بنیادی خود نظیر هزینه‎های درمانی، ازدواج یا مراسم تدفین دریافت کرده‎اند به کار در یک کوره آجرپزی روی آورده و گرفتار می‎شوند.”

b_550_300_16777215_00___images_stories_interview_download.5.jpg

گزارش سازمان کار جهانی می‎گوید که نیازهای بنیادی زندگی، خانواده‏ها را مجبور می‏کند تا به‏طور مرتب وام دریافت کنند، در اغلب موارد قرضی را که برای تهیه غذا در زمستان دریافت کرده‏اند باید با کار در تمام فصل بازپرداخت کنند.

۶۴ درصد از خانواده‎های مورد بررسی برای ۱۱ سال یا بیشتر در این کوره‎ها کار کرده‎اند و ۳۵ درصد این کار را برای بیش از ۲۰ سال ادامه داده‎اند. تعداد دقیق کوره‎های آجرپزی افغانستان مشخص نیست، اما بر اساس برخی گزارش‎ها تنها در منطقه سرخ‎رود ولایت ننگرهار حدود ۹۰ کوره فعال وجود دارد که در هر کدام ۱۵۰ تا ۲۰۰ کودک مشغول به‎کارند.

b_550_300_16777215_00___images_stories_interview_download.2.jpg

سازمان کار جهانی برآورد می‎کند که در منطقه ده سبز کابل ۸۰۰ کوره وجود داشته باشد. سارا کرامر، نویسنده اصلی این گزارش می‎گوید: “به دلیل اضطرار و فقر شدید است که خانواده‎ها کودکان‎شان را در سنین کم برای کار به این کوره‎ها می‎فرستند و چهار چرخه غالب در ایجاد این قسم بیگاری‎ها در افغانستان موثر است: بدهی، آسیب پذیری، وابستگی و فقر”.

b_550_300_16777215_00___images_stories_interview_download.7.jpg

 

(Visited 63 times, 1 visits today)